தமிழ் இலக்கணம் தரம் 5

தமிழ் இலக்கணம் தரம் 5

தமிழ் இலக்கணம் என்பது தமிழ் மொழியின் சொற்கள் மற்றும் வாக்கியங்களின் அமைப்பை பற்றிய அறிவியல் ஆகும். இது இரண்டு முக்கியப் பகுதியை கொண்டுள்ளது.

மேலும் அறிய click download 

1. உயிர் ஒலி (Phonology)                        தமிழ் மொழியின் ஒலிகள் மற்றும் அவற்றின் பண்புகளை பற்றிய பகுதி. இதில் உயிர், அதாவது சுவாரஸ்ய ஒலிகள் (vowels) மற்றும் மெய் ஒலிகள் (consonants) பற்றியும், அவற்றின் இணைப்பு முறைகளும் ஆராயப்படுகின்றன.

2. வாக்கிய அமைப்பு (Syntax) வாக்கியங்களில் உள்ள சொற்களின் வரிசை, அவற்றின் தொடர்புகள் மற்றும் அவற்றின் நிலைகள் பற்றி ஆராய்கிறது. இது வரிகள், எழுத்து அமைப்புகள், வினைச்சொல், பெயர்ச்சொல், உருவாக்கம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது.

இலக்கணத்தில் குறிப்பிட்டுள்ள சில முக்கிய அம்சங்கள்

பெயர்ச்சொற்கள்: நேர்மறை, எதிர்மறை, இரு பால், பெயர் அட்டவணை போன்றவை.

வினைச்சொற்கள்: வினை (action) சுட்டும் சொற்கள்.

செருக்குகள் (Particles): வினைச்சொல், பெயர்ச்சொல், அல்லது வாக்கியத்தில் தோன்றி பின்னர் சேர்க்கப்படும் சொற்கள்.

இந்த இலக்கண முறைகள் தமிழ் மொழியின் தனித்துவத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன.

தமிழ் இலக்கணம் மேலும் பல அம்சங்களை உள்ளடக்கியது. அவை கீழ்வருமாறு

1. உருவாக்கம் (Morphology)

உருவாக்கம் என்பது ஒரு சொல் எப்படி பன்முகமாக உருவாகின்றது என்பதை ஆராய்கின்றது. தமிழில், ஒரே சொல் பல பொருள்களையும் குறிக்கலாம், மேலும் அந்த சொல் தோற்றத்தில் மாற்றங்கள் ஏற்படலாம். இவை குறிப்பாக சிற்றெழுத்து (affixes) மற்றும் சேர்க்கைகள் (suffixes) மூலம் உருவாக்கப்படுகின்றன.

உதாரணம்:

"கடல்" (sea) என்பது ஒரு பெயர்ச்சொல், ஆனால் "கடல்போல்" (like the sea) என்ற வாக்கியம் உருவாக்கும் போது, "போல்" என்பது ஒரு சிற்றெழுத்தாக செயல்படுகிறது.

2. வினைச்சொற்களின் வகைகள்

தமிழில் வினைச்சொற்கள் பல வகைப்படும். அவை

நிலைத்த வினை (Stative Verbs): பொருளின் நிலையை அல்லது தன்மையை வெளிப்படுத்துகின்றன. (உதாரணம்: இருக்க, செம்மையானது).

செய்தி வினை (Action Verbs): செயல் அல்லது நடவடிக்கையை வெளிப்படுத்துகின்றன. (உதாரணம்: ஓடு, வாங்கு).

3. பெயர்ச்சொற்களின் வகைகள்

தமிழில் பெயர்ச்சொற்கள் பல வகைகளைக் கொண்டுள்ளன, அவை

நாமம் (Nouns): செயல் அல்லது நிலையைப் பொறுத்து, ஒருவகை பொருளை குறிக்கின்றன. (உதாரணம்: மனிதன், புத்தகம்)

சரிபெறும் நாமம் (Pronouns): ஒருவர் அல்லது பலர் பற்றிய பெயர்கள். (உதாரணம்: நான், நீ, அவர்).

வினைபெயர்ச்சொல் (Verb Noun): செயலைக் குறிக்கும் பெயர். (உதாரணம்: ஓடல் - ஓடுவது).

4. பொருளியல் (Semantics)

இது மொழியில் உள்ள சொற்கள் மற்றும் வாக்கியங்களின் பொருளைக் குறிக்கின்றது. தமிழில் ஒரே சொல் பல பொருள்களை குறிக்க முடியும். இதற்கு "பொருள்பிரிவு" (Polysemy) என்று கூறப்படுகிறது.

உதாரணம்:

"பொன்" என்ற சொல் தங்கம் மற்றும் பொருத்தமான ஒரு தரமான பொருள் என்று பயன்படுத்தப்படுகிறது.

5. பொதுவுடைமை (Generality)

தமிழில் சில சொற்கள் குறிப்பிட்ட சூழ்நிலையில் பொதுவாக பயன்படுகின்றன. 

"இடம்" என்பது பொதுவாகப் பயன்படும் சொல், ஆனால் அது சில நேரங்களில் குறிப்பிட்ட இடத்தையே குறிக்கக்கூடும்.

6. வாக்கிய அமைப்பு

தமிழில் வாக்கிய அமைப்பு குறிப்பாக SOV (Subject-Object-Verb) அமைப்பில் இருக்கும். இதன் பொருள், ஒரு வாக்கியத்தில் முதலில் தலைப்பு (subject), பிறகு பொருள் (object), பிறகு வினை (verb) வரும்.

உதாரணம்: "அவன் பத்து புத்தகங்களை வாங்கினான்."

"அவன்" (subject)

"பத்து புத்தகங்களை" (object)

"வாங்கினான்" (verb)

7. செயலாக்கங்கள் (Tenses)

தமிழில் காலங்கள் (tenses) மூன்று முக்கியமான வகைகளில் பிரிக்கப்படுகின்றன:

நடப்பு காலம் (Present Tense)

கடந்த காலம் (Past Tense)

எதிர்காலம் (Future Tense)

இதன் மூலம் ஒரு செயல் எந்த காலத்தில் நடந்தது என்பது குறிக்கப்படுகிறது.

உதாரணம்:

"நான் படிக்கின்றேன்" (Present)

"நான் படித்தேன்" (Past)

"நான் படிக்கப்போகிறேன்" (Future)

8. சொல்லாச்சொல் (Idioms)

தமிழில் பல சொற்கள் மற்றும் வாக்கியங்கள் சிறப்பாக பொருள் தருவதற்குப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இவை நேர்மையான மொழிபெயர்ப்புகளைக் கொடுக்காது, எனவே அவற்றின் உண்மையான பொருளை அறிந்து கொள்வது முக்கியம்.

உதாரணம்: "அவன் ஆவிக்கு கயிறு கட்டுவது" என்பது "அவன் மிகவும் திறமையானவன்" என்பதற்கான சொல்லாச்சொல்.

தமிழ் இலக்கணத்தின் இவை சில முக்கிய அம்சங்களாகும். இது தமிழின் சிறப்பினையும் அதன் பயனையும் விளக்கும் வகையில் அமைந்துள்ளது.